Πήγα και γω την Τρίτη 19/4 στο αφιέρωμα που είχε η Πασπαλά και οι Raining Pleasure στον Χατζηδάκι.Ήταν στιγμή ευτυχίας από αυτές που σαν καμήλα φορτώνω και ξαναπαίζω όταν με βλέπουν να μειδιώ βλακωδώς μόνος μου. Οι μουσικοί μέσα σε αυτήν την ευτυχία, η Έλλη γελούσε με το κελαριστό της γέλιο. Καθώς έφθασε το χαρούμενο αποκορύφωμα με την συμμετοχή όλων των μουσικών είχα ήδη αρχίσει να χάνω τον έλεγχο. Πόση ομορφιά άφησε πίσω του. Δεν είναι γέλιο αυτό. Ήδη εγώ...Κλήθηκε πάλι και τραγούδησε η Έλλη στο πιάνο "αγάπη μου... ξανθό στάχυ...". Στο μέσο του τραγουδιού με μία αδιόρατη κίνηση αποσύρθηκε, συνέχισε ο ήχος της φωνής τού Μάνου.Έφυγα με λυγμούς-
Πείτε κι εσείς κάτι!
<< Επιστροφή στην αρχική σελίδα